آلاچیق

آلاچیق

آلاچیق
اشتراک گذاری :

آلاچیق های تولیدی گروه کانکس راکو نسل جدیدی و مدرنی از آلاچیق بوده و تفاوت هایی با آنچه تا کنون ما با این نام می شناختیم دارد.تفاوت اصلی آنها مدرنیزه شدن و همگام شدن آن با زندگی امروزی انسان و توجه به زمینه های اقلیمی و فرهنگی در ساخت و طراحی آلاچیق می باشد.این سازه از آن نظر مهم می باشد که در فضای تفریحی مردم و مکان های توریستی قرار می گیرد و به نوعی مبلمان شهری محصوب می شود.امروزه با مدرن شدن شهرها و تغییر در زندگی انسان و به دنبال آن تحول در فضای شهری و طراحی معماری متفاوت ،آلاچیق هانیز به عنوان بخشی از این فضای شهری می بایست مدرن و مورد بازبینی در شکل و ساختار آن شود.از این رو کانکس راکو برای اولین بار این مسئله را در همایش طراحان فضای شهری که در تابستان سال 89 در آمفی تاتر دانشگاه تهران برگزار شد مطرح نمود و اهمیت آن را برای زیبایی فضای شهری و جذب توریست و گردشگران به حاظرین در همایش توضیح داده و اولین طرح های خود را برای آلاچیق های شهری رو نمایی کرد.

کانکس راکو بر این عقیده می باشد که آلاچیق می بایست به گونه ای باشد که همسان با اقلیم و فرهنگ بومی هر منطقه بوده و بخشی از هویت محل باشد اما امروزه بیشتر شاهد ساخت تیپ آلاچیق بصورت عمده هستیم که مانند خانه های ژاپنی با سقف نوک تیز برای تمامی مناطق مورد استفاده قرار می گیرند.یعنی اگر شما به شمال کشور سفر کرده و این سازه ها را ببینید و سپس به جنوب کشور با آب و هوای گرم سفر کنید و آلاچیق های این منطقه گرم را ببینید بخوبی متوجه این موضوع خواهید شد.برای بهتر تشریح کردن این مطلب بهتر است نگاهی بیندازیم به تعریف کلی آلاچیق که در واقع نام ایرانی آن تارم بوده که از دیر باز در باغ های ایرانی مورد استفاده قرار می گرفت.این سازه معمولا به عنوان یک سرپناه باز محسوب می شده به این دلیل که معمولا فقط سقف دارد و دیواره های آن باز می باشند و در ابتدا خانواده های ثروتمند بیشتر از آن در باغ های شخصی خود استفاده می کردند اما کم کم پا به درون شهر ها و پارکها گذاشته و فراگیر شد.اجزای تشکیل دهنده آن معمولا از دو سه بخش اصلی اسکلت ، پوشش سقف و دیواره های کوتاه می باشند که در بعضی مواقع دیواره ها را بصورت باز گذاشته و عملا حذف می کنند.کانکس راکو در تئوری خود برای طراحی و ساخت آلاچیق اقلیم گرایی را سرمشق خود قرار داده و توجه ویژه ای به آن نموده است که در ادامه مطلب این موضوع را بیشتر تشریح خواهیم نمود.

طراحی اقلیمی آلاچیق :
طراحی اقلیمی و یا زمینه گرایی به این معنی می باشد که محصول و طرح نهایی می بایست با شرایط آب و هوا و فرهنگ و اعتقادات آن منطقه و افراد استفاده کننده هم خوانی داشته باشد تا احترام به فرهنگ و مردم آن منطقه بگذارد. در غیر این صورت مانند سازه ای بیگانه و تحمیل شده و حتی در بعضی مواقع بدون کاربری خواهد بود که مورد استقبال قرار نخواهد گرفت.برای روشن تر شدن موضوع بطور مثال اگر شما یک آلاچیق را در شمال کشور ایران طراحی می کنید بهتر است که دیواره های و ستون های آن با پوشش گیاهی و پیچک پوشیده شود که برای این منطور می بایست باغچه هایی در محل پایه ستون ها تعبیه گردد و سازه های ظریف و سیمی شکلی برای نشتن پیچک بر روی دیواره ها ساخته شود.سقف آن نیز باید بصورت شیب دار باشد تا آب باران را هدایت و وارد آبرو ها کند زیرا این منطقه باران خیز می باشد.حال اگر همین آلاچیق را بخواهیم در اصفهان یا کاشان طراحی کنیم قطعا نگهداری پیچک ها و گیاهان به علت خشک بودن آب هوا نسبت به شمال کشور مستلزم هزینه های نگهداری بالایی می باشد و شاید هم اصلا رشد خوبی نکند.در اینجا می بایست برای زیبایی سازه از روش طراحی شیشه های رنگی یا همان ویترای استفاده کنیم که یاد آور شیشه های اورسی در معماری کهن این منطقه می باشد و مردم آن منطقه نیز با آن از دیر باز آشنایی دارند.

گروه مهندسین راه کوشش - کانکس راکو


تمامی حقوق محفوظ است